Image Alt

Het museum

Een kort overzicht van de geschiedenis van het museum

                       

Bekijk de 15-jarige geschiedenis van tentoonstellingen, projecten en samenwerkingen van het Nederlands Mijnmuseum in de tijdlijn.

2005
2005
Geschiedenis

Het ontstaan

Dertig jaar na de sluiting van de Limburgse mijnen opende het Mijnmuseum in 2005 eindelijk haar deuren. Het museum staat op het terrein van de voormalige mijn Oranje-Nassau I Heerlen. In hetzelfde jaar werd een collectie van een voormalige mijnwerker aangekocht. Deze collectie vormde de basis van de voorwerpen in het huidige museum.
2010
2010
Ruimte

De expositie

Sinds 2005 is de tentoonstelling van het Mijnmuseum enorm gegroeid door allerlei particuliere donaties. De tentoonstelling omvat een rijke selectie van unieke en authentieke voorwerpen uit het mijnverleden. Op de eerste verdieping van het museum tref je verschillende soorten materialen en foto's, waaronder ondergrondse en bovengrondse foto’s en luchtfoto's van de mijnen aan. Op de tweede en derde verdieping omvat de collectie objecten van het museum: gereedschappen, veiligheids- en gezondheidsuitrusting, lampen, modellen van de mijn, kleding en trofeeën. De verbeeldingskracht en eigen interpretaties van de bezoekers wordt hier gestimuleerd door de verschillende objecten: de uitrusting van een mijnwerker, de inrichting van het badlokaal, de dagelijkse routine en het verhaal van de mijnwerkers ondergronds.
2015
2015
Bijzondere gebeurtenis

Jaar van de Mijnen

Sinds de sluiting van de kolenmijnen in 1974 werd er door de lokale bevolking zelden over 'kolenmijnen' gesproken. Veertig jaar later kwamen de verhalen over kolenmijnen aan de oppervlakte. “In 2015 werden mijnen ineens een veelbesproken onderwerp”, zegt Simone Claessens, de huidige conservator van het Mijnmuseum. In datzelfde jaar vierden de stad Heerlen en andere gemeenten in de provincie Limburg het jaar van De Mijnen; niet alleen ter nagedachtenis aan de moeilijke tijden die volgden op de sluiting van de mijnen, maar ook aan de vooruitgang die sindsdien is geboekt. Het Mijnmuseum nam de verantwoordelijkheid op zich om het mijnverleden levend te houden door de buurtbewoners te stimuleren hun eigen verhalen te delen. Het resultaat was dat de mensen in de provincie geleidelijk meer betrokken raakten en trots hun ervaringen, persoonlijke verhalen en kennis van de mijnbouw met het publiek konden delen.
2020
2020
Digitale collectie

Het project

In 2020 werkte het Mijnmuseum samen aan een academisch project met het programma MA Digital Cultures van de Universiteit Maastricht. Het project richtte zich op het maken van 3D-modellen en de bijbehorende verhalen over authenticiteit, transparantie, uitstraling en herstel. Een breed scala aan mijnbouwobjecten, zoals gereedschappen, lampen, veiligheidsuitrusting en beelden, werd in 3D gedigitaliseerd. Verschillende andere hulpmiddelen (zoals video, geluid, beeld en tekst) vertellen de verhalen van de Nederlandse mijnen. Bovendien dragen deze hulpmiddelen bij tot het algemene verhaal dat op de website wordt weergegeven.

"Het mijnverleden van Heerlen begrijpen, is begrijpen wie je bent!"

Simone Claessens
Curator van het Nederlands Mijnmuseum

Het project is een eerbetoon aan de mensen die hun leven gewijd hebben aan het ondergronds werken.

Paulo De Queiroz Golovattei
Een ontwerper van het project

"Het digitale houdt de geschiedenis levend, iedereen kan het horen, zien en ervaren. Waar en wanneer dan ook."

Akvilė V.
Een ontwerper van het project

Je kunt wel stellen dat in de lelijkheid van Heerlen ook haar schoonheid ligt.

Fons Bus
Vrijwilliger bij het Nederlands Mijnmuseum

Ontdek meer op de website van het Nederlands Mijnmuseum.

Hebt U vragen over het museum, deze website, over het project van de Universiteit van Maastricht of een andere vraag, stuur dan even een bericht.