Image Alt

Veiligheid in de mijnen

Veiligheidsmaatregelen in de mijn

Het werk in de steenkoolmijn in het midden van de 20ste eeuw was geen eenvoudige taak De mijnen waren gehuld in duisternis, vuil en gevaar (Rare Historical Photos, 2017). De arbeidsomstandigheden waren hard. Mijnwerkers moesten vaak in zeer ongemakkelijke posities werken en konden vaak geen gebruik maken van een toilet tijdens het werk. In de mijnen zat in de lucht vaak met giftige, geurloze gassen zoals methaan, koolmonoxide en waterstofsulfide. In de mijngangen, waar de lucht niet gelijkmatig stroomde, kon het mijngas zich opeenhopen, met als gevolg een explosie. Het mijngas was licht ontvlambaar en kon leiden tot de dood van de mijnwerkers. Zelfs wanneer je maar kortstondig deze gassen had ingeademd kon je gemakkelijk flauw vallen en sterven door deze giftige gassen. (Encyclopaedia Britannica, 2018)

Een kort overzicht van de genomen maatregelen

Vanaf 1911 hadden de mijnwerkers een kanarie in een kooitje ondergronds. Waarom was dat?
Koolmonoxide is dodelijk. Het is vooral zo gevaarlijk omdat het niet te ruiken, proeven of zien is. Omdat een kanarie veel sneller adem haalt, klein is en een hoge stofwisseling heeft in vergelijking met de mijnwerkers, overlijdt de vogel zeer snel als het dodelijk gas aanwezig is. De Schotse wetenschapper genaamd John Haldane ontdekte dit begin 20ste eeuw na een zijn onderzoek. De mijnwerkers moesten dan wel snel de mijn verlaten.
De mijnen werd in de jaren 70 gesloten. De vogels werden echter nog steeds gebruikt in andere mijnen over de hele wereld tot 1986, toen meer humane elektronische waarschuwingsapparaten ze vervingen.

Tegenwoordig worden mijnwerkers natuurlijk voorzien van allerlei veiligheidsuitrustingen, zoals handschoenen, gehoor- en kniebescherming. In het begin en midden van de 20ste eeuw kregen de mijnwerkers alleen maar basale veiligheidsmaatregelen, zoals helmen, maskers of zuurstoftanks. De meeste mijnwerkers moesten vaak zonder die hulpmiddelen in de mijn werken.

Een andere veiligheidsmaatregel was het gebruik van gasmaskers. Ze werden door het bedrijf geleverd als een maatregel om de mijnwerkers te beschermen tegen giftige gassen en stof (Sundstrom, 2017). Hieronder ziet u een 3D-model van een gasmasker.

Gasmasker

Dit gasmasker was verbonden met een zuurstoftank, die door de mijnwerkers op hun rug werd gedragen. Het was een belangrijk onderdeel van hun uitrusting om veilig te kunnen werken in de mijnen. Een essentieel onderdeel van de training van het reddingsbrigade was, hoe ze het masker correct moesten gebruiken. De reddingsbrigade moest het masker dragen wanneer zij ondergronds gingen.

Er gebeurde regelmatig ongelukken in de mijnen. Elke mijn in Limburg had maar een reddingsbrigade. Op het moment dat er een ongeluk gebeurde waren de mijnwerkers meestal alleen of in een groepje aan het werk. Tijdens de eerste minuten na het ongeluk, probeerden de mijnwerkers zelf te helpen. De band onderling was heel sterk, dus er was altijd wel hulp. Een ex-mijnweker in de Limburgse mijnen verloor bij een mijnongeluk 5 van zijn koempels. Hij maakte deel uit van de reddingbrigade, dat meestal bestond uit een commandant en 4 opgeleide mijnwerkers.
Iedere mijnwerker kon deel uitmaken, na een training, van de reddingsbrigade. Deze oefende minimaal 2 keer maand ondergronds, onder toezicht van de commandant.

Bekijk het object van dichterbij door op de nummers te klikken.
3D-model gemaakt door Fabiënne Gerono

Procedure

Om een reddingsoperatie effectief en te snel in gang te zetten, moest er heel snel specifieke informatie over het ongeluk verstrekt worden. (Ranjan & Sahu, 2014, p.23):

1
2
3
4
1
2
3
4

Detailed knowledge of the current environmental conditions, especilly regarding the concentration of temperature, dangerous gases, and humidity.

The location where the disaster occured

Two-way communication between the surface station and the trapped miners must be established.

Knowledge of the route chosen by the rescue team.

Tijd om te kijken wat U onthouden hebt

Ontdek meer op de website van het Nederlands Mijnmuseum.

Hebt U vragen over het museum, deze website, over het project van de Universiteit van Maastricht of een andere vraag, stuur dan even een bericht.